Biraz olsaydı hatırım ,
    kahvenin bahanesine sığınırdın…

 

AÇSAM RÜZGARA

Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş 
Mavilerde sefer etmek! 
Bir sahilden çözülüp gitmek 
Düşünceler gibi başıboş. 
Açsam rüzgara yelkenimi; 
Dolaşsam ben de deniz deniz 
Ve bir sabah vakti, kimsesiz 
Bir limanda bulsam kendimi. 
Bir limanda, büyük ve beyaz... 
Mercan adalarda bir liman.. 
Beyaz bulutların ardından 
Gelse altın ışıklı bir yaz. 
Doldursa içimi orada 
Baygın kokusu iğdelerin. 
Bilmese tadını kederin 
Bu her alemden uzak ada. 
Konsa rüya dolu köşkümün 
Çiçekli dalına serçeler. 
Renklerle çözülse geceler, 
Nar bahçelerinde geçse gün. 
Her gün aheste mavnaların 
Görsem açıktan geçişini 
Ve her akşam dizilişini 
Ufukta mermer adaların. 
Ne hoş. ey Tanrım, ne hoş, 
İller, göller, kıtalar aşmak. 
Ne hoş deniz deniz dolaşmak 
Düşünceler gibi başıboş. 
Versem kendimi bütün bütün 
Bir yelkenli olup engine; 
Kansam bir an güzelliğine 
Kuşlar gibi serseri ömrün. 

Orhan Veli KANIK

İnsanların artık anlamaya zamanları yok.
Dükkânlardan her istediklerini satın alıyorlar.
Ama dostluk satılan bir dükkan olmadığı için Dostları Yok artık.

Küçük Prens (via neseepalamutu)

Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı
Kuyruğu ebemkuşağı renginde
Bir salıverdim gökyüzüne
Gökyüzünü gördüm…

                                                                
                                                                   Orhan Veli

 

“Bak Milena, “En çok seni seviyorum.” diyorum; ama gerçek sevgi bu değil belki, “Sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla.” dersem, gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki.”

Franz Kafka (via kafkaninmilenasii)

“Bir gece habersiz bize gel, Merdivenler gıcırdamasın. Öyle yorgunum ki hiç sorma; Sen halimden anlarsın…. Sabahlara kadar oturup konuşalım,
Kimse duymasın.
Mavi bir gökyüzümüz olsun; Kanatlarımız dokunarak uçalım.
İnsanlardan buz gibi soğudum!
İşte yalnız Sen varsın…
Öyle halsizim ki hiç sorma Anlarsın..”

Cahit KÜLEBİ

İÇİNDEKİ BOŞLUK HİSSİ BÜYÜR...                                                                                       

“seni sevmekten ne zaman vazgeçtim biliyor musun ?
kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
canın sıkıldığında benimle paylaşmadıgını, kırılacak veya tedirgin
olacak olsam bile düşüncelerini açıkca söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin
şeyler oldugunu hissettiğimde vazgeçtim.
her sabah benimle uyanmak istemedigini anladığımda ,
ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın icin vazgectim.
tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim.
bencil olduğun için vazgeçtim.. bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi,
çünkü sevgim yüceydi. ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım. bu yüzden ben de senden vazgeçtim.”

—	Frida Kahlo (via gripalyaco)

AŞK'tan

Şu dünya bir dağ gibidir,ona nasıl seslenirsen o da sana sesleri öyle aksettirir. Ağzından hayırlı bir laf çıkarsa, hayırlı laf yankılanır.Şer çıkarsa, sana gerisin geri şer yankılanır.Öyleyse kim ki senin hakkında kötü konuşur, sen o insan hakkında kırk gün kırk gece sadece güzel sözler et. Kırk günün sonunda göreceksin her şey değişmiş olacak. Senin gönlün değişirse, dünya değişir...

Tebrizli Şems (27.kural)

  “Ne çok
   ölü düşün var senin.
   Kırık dökük
   gerçeklerin üşüşünce düşüncene,                                     
   ne çok canlı acın var senin…”

“Taşla kafan çarpıştığında yada kafan taşa yaslandığında;Anlarsın ki kötü gider iyi gelir..”
Özlem ve acıyla soğuk duvarlara yaslanmış ruhum,sıcak ve sevgi dolu yuvasına tekrar kavuşmanın saf mutluluğu içerisinde; küçük bir çocuk kadar mutluyum...Gamzeleri ab-ı hayat dolu adam,gamzelerinde boğulayım...

Zaman geçiyor...Beynim hala aynı matinada.Neden film bitmesine rağmen kare kare ,sahne sahne bütün replikler bütün roller bütün oyunlar hala zihnim de başa sarıp sarıp sahneleniyor?Yeni bir kafa mı gerek yoksa yeni oyuncular mı gerek..?
Yooo yooo en iyisi hafızamı kaybetmek...Rüzgar boğsa,deniz çarpsa,güneş yağsa,toprak açsa.Karışsa herşey.O ben olsa sen o olsan ben sen olsam...Kafalar karışsa,dümenim kırılsa,yolum şaşsa,hafızam yok olsa....

Aşk'tan

Hepimiz farklı sıfatlarla sıfatlandırıldık.Şayet Allah herkesin tıpatıp aynı olmasını isteseydi,hiç şüphesiz öyle yapardı.Farklılıklara saygı göstermemek,kendi doğrularını başkalarına dayatmaya kalkmak, Hak'ın mukaddes nizamına saygısızlık etmektir.

 

Tebrizli Şems (21. Kural)

Sevilmek istiyoruz
Her şekilde,
Her durumda.
Biri hep orada olsun istiyoruz;
Takıldığımızda,
Düştüğümüzde,
Ağladığımızda,
Elimizi uzattığımızda,
Nefes alamadığımızda…
O birini biz seçelim istiyoruz.
Çok şey istiyoruz 

Evet biliyorum dağıldım.
Yeter artık vurma yüzüme!
Ne yapabilirdimki?
Geldiler, dağıttılar, gittiler..
Bunu ben mi istedim sanıyorsun?
Öyle değil.
Engel olamadım.
O kadar güçlü değildim.
Şimdiyse…
Şimdi bitap haldeyim.
Ama hâlâ düzelebilirim, umut var hâlâ, yine güzel olabilirim.
Belki biraz uğraşsan?
Hani…
Ya da neyse…
Sen de haklısın…
Git hadi…

YALAN MIYDI ?

“Yalan mıydı sevgimiz” diye başlayan bir sitem cümlesinin çoğul görüntüsü atlında yatan, kocaman tekil bir yalnızlıktır aslında. kalbimizde iki kişilik bir aşkın gürültüsünü duyarız belki ama  kendi ayak seslerimizin boş duvarda yankısıdır duyduklarımız. Yalanı giden değil biz söylemişizdir çoğu zaman kendimize. 

“Onu bir başka kentte bıraktım ve ayrılığın yükünü tüketici bir yanılsama olarak aylar boyu tek başıma taşıdım. Işığın sönmüş bir deniz feneri gibi uykusuz ve bütün tehlikelere açık. Kendimi onarmak için ağırdan aldım. Rüzgarlara vurdum. Ama sonunda yavaşça da olsa silindi yüzü.”

(İnci ARAL)

Hangi yöne gitsem…?

Biliyorum çıkmamışcandan ümit kesilmez.Ama ümitlerim yönümü şaşırttığı vakit bir kez daha,dünyanın canı çıkmış çokta umrumda…

Can’ı yar’ı vefat eyler yarınlarım da.Ve yarınsız yaşamak ‘ömrümün sonuna kadar’ ı bugünlük yapar her güneş doğduğunda…

( 25.01.2013 )